شاهین نجفی (۱۳۵۹-) ترانه‌سرا، نوازنده گیتار و خوانندهٔ ایرانی مقیم آلمان

شاهین زاده سال ۱۳۵۹ در بندر انزلی است و در گیلان زندگی می‌کرده است. او دانشجوی رشتهٔ جامعه شناسی بوده که به دلیل ابراز عقیده موفق به پایان تحصیلاتش نشده‌ است. و به قول خودش «جامعه شناسی را در جامعه فرا گرفته، نه در دانشگاه». او از نوجوانی به سرودن شعر و ترانه روی آورد و ساز گیتار را در سبک‌های کلاسیک و فلامنکو آموخت. او آواز خواندن را، ابتدا در سبک‌های راک و اسپانیولی در ایران به صورت زیرزمینی آغاز کرد و با چند گروه مختلف همکاری کرده است.

پیش از مهاجرت به آلمان مدتی سرپرست يک گروه موسیقی زیرزمینی در ايران بود و در آلمان سرپرست گروهی به نام «اينان». آخرین گروهی که با آن همکاری می‌کند، گروه تپش ۲۰۱۲ است. با پیوستن او به این گروه و اجرای شعرهای سیاسی-اجتماعی‌اش، تپش ۲۰۱۲ بیش از پیش مورد استقبال مخاطبان و رسانه‌های فارسی‌زبان قرار گرفته است شاهین نجفی از ابتدای سال ۲۰۰۹ به همکاری خود با این گروه پایان داد.

در ترانه‌های شاهین نجفی، آمیزه‌ای از اعتراض به حکومت مذهبی، فقر، زن‌ستیزی، سانسور و اعتیاد را می‌توان دید. او تلاش می‌کند که عناصر شاعرانه و ادبی و اصطلاح‌های فلسفی و سیاسی در ترانه‌هایش حضور داشته باشند.

شاهین نجفی
اطلاعات هنرمند
تولد بندر انزلی
اصل/ملیت ایرانی 
سبک‌ها رپ فارسی
فعالیت(ها) نوازنده، ترانه‌سرا و خواننده
سازهای برجسته
وکال، گیتار

دانلود 11 آهنگ از شاهین نجفی

۱- ما مرد نيستيم

۲- بامداد

۳- زندگي‌ سگي‌ ما

۴- فحش بده

۵- عمو کريس

۶- حرف زن

۷- آوازه خوان در خون

۸- ما آخر خطيم

۹- ما شريم

۱۰- دادا کجايي

۱۱- چيز

نیمه شب بود و غمی تازه نفس

   ره خوابم زد ماندم بیدار

        ریخت از پرتو لرزنده شمع

           سایه دسته گلی بر دیوار

                همه گل بود ولی روح نداشت!

                      سایه ای مضطرب و لرزان بود

                            چهره ای سرد و غم انگیز و سیاه

                                   گوئیا مرده سرگردان بود!

شمع خاموش شد از تندی باد

     اثر از سایه به دیوار نماند

         کس نپرسید:کجا رفت؟که بود؟

            که دمی چند در اینجا گذراند!

                  این منم خسته در این کلبه تنگ

                     جسم درمانده ام از روح جداست

                          من اگر سایه خویشم یا رب

                                  روح آواره من کیست;کجاست؟

نگاه آخرش یعنی، هنوز چشمام به دستاته

می گه حتی اگه رفتم، دعام بدرقه ی راته

خبر داری که؟ مثل تو، منم رنگ دلم سبزه

بگو بابا بدون ِ من، چرا دستاش می لرزه؟

بگو: "بابا، ندا گفته، که من اصلاً نترسیدم"

دارم می رم روی ابرا، مثه اون خوابی که دیدم

یادت هست جمعه ی قبلو؟ منم با تو، تو صف بودم

منم با تو، کنار تو، به فکر یک هدف بودم

هنوز من فکر اون رأی ام، همون سبزی که خونین شد

چرا با اون همه پاکی، جواب رأی ما این شد؟

نشد باشم کنار تو، بجنگم با شب و ظلمت

خدا می دونه میخواستم، ولی انگار نبود قسمت

حالا فریاد کن "سبزم"، اگه حتی صدا رفته

می خوام تو جای من باشی، میدونی که؟ ندا رفته...

مامان گریه نکن، بسه، بابا، "جون ِ ندا"، باشه؟

شاید با خون من این شب، یه روزی صبح فردا شه

یه روز با سبز ِ آزادی، سر ِ خاکم بیا پیشم

با چشمایی که وا مونده، تا اون روز منتظر می شم.

خوشا رها کردن ورفتن خوابی دیگر به مردابی دیگر!

 خوشا مردابی دیگر به ساحلی دیگر به دریایی دیگر!

خوشا پر کشیدن,

 خوشا رهائی

خوشا اگر نه رها زیستن,مردن به رهایی ...

خدایا گوشهایت را گرفتی؟

            چرا از من ندایم را گرفتی؟

                         گل یاسم،سرخ شد وقت رفتن

                                     همه جز تو صدایم را شنفتن!

                                                    خدایا دخترم خیلی جوونه

                                                                اگر پیش تو آرومه بمونه

            خدایا دخترم خیلی عزیزه

                نذاری اشکی از چشماش بریزه

                           اگر دیدی بهونم رو میگیره

                                       بگو بابا همین روزا میمیره

منبع: nedaa.sub

در این آشفته بازار سیاوش هم پر کشید.

 صبح بیست و هشتم اردیبهشت ماه ۱۳۸۸،سیاوش شاملو فرزند ارشد احمد شاملو شاعر بزرگ آزادی در بیمارستان جم در سن ۶۱ سالگی بر اثر بیماری سرطان درگذشت. سیاوش در بیست و هفتم خرداد سال ۱۳۲۷ به دنیا آمد. روحش شاد.

زنده یا سیاوش شاملو بر سر جنازه احمد شاملو

 چگونه امشب بخوابم با کدامین دل شکسته . باور کنم؟ هر چه امید بود رفت

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی!

نام این بلاگ از تو را دوست دارم

به سیب سبز تغیر کرد!

 این داستان ادامه دارد...

فارغ از هر زنده باد و مرده باد

                      سر به راه مملکت باید نهاد

11 توصیه ستاد موسوی به هوادران برای صیانت از آرا

ستاد مهندس میرحسین موسوی در آستانه فرا رسیدن انتخابات ریاست جمهوری در اطلاعیه‌ای هموطنان را به هوشیاری در برابر تخلفات احتمالی در روز رای گیری دعوت کرد.

به گزارش گروه سیاسی آفتاب، در این اطلاعیه آمده است:

هدف: حضور در پای صندوق رای در اولین ساعت شروع رای‌گیری، مراقبت از ‌فضای آرام انتخابات و مراقبت از آراء میرحسین تا اعلام پیروزی رسمی از صدا و سیما

یازده توصیه:
1- از صبح پنجشنبه تا اعلام پیروزی انتخابات فقط به اعلامیه‌های رسمی ستاد که در سایت قلم‌نیوز منتشر می‌شود توجه کنید.

شایعه کناره گیری، آسیب به آقای مهندس و غیره توجه شما را از انتخاب میرحسین منصرف نکند.

2- رفتار رادیو تلویزیون و احزاب پادگانی را به دقت‌ زیر نظر داشته باشید و هر اقدامی که موجب تردید در رای دادن به آقای موسوی بشود را خنثی کنید.

3- همه صندوق‌های انتخابات مهم است. هیچ یک را چه ثابت چه سیار چه در مدرسه و یا در مسجد از نظر دور ندارید. انتخابات یک پارچه است و همه آراء در سرنوشت کشور موثر است.

4- وظیفه ناظرین مجریان و نیروهای امنیتی بی‌طرفی است هیچکدام حق جانبداری از کاندیداها را ندارند.

5- از پایان رای گیری و شروع شمارش تا اعلام رسمی نتایج هوشیاری خود را حفظ کنید انشاالله جشن پیروزی را همه با هم در روز شنبه برپا خواهیم کرد.

6- نمایندگان نامزدها توجه کنند که بلافاصله پس از شمارش آراء نتایج توسط شعب و فرمانداری‌ها اعلام شود. تاخیر در انتقال نتایج را به شماره تلفن 8393 اعلام کنند.

7- مسیر صندوق‌ها و مکان شعب بایستی از آثار تبلیغاتی کاندیداها بری باشد. موارد تخلف را به شماره تلفن فوق اعلام کنند.

8- نماد کاندیداها را با خود همراه نبرید.

9- کانال اطلاع‌رسانی خود را کنترل کنید. اس ام اس‌های گمراه کننده را خنثی کنید و به هر شایعه واکنش نشان ندهید.

10- اسم میرحسین را کامل بر روی برگه رای بنویسید.

11- شناسنامه خود را به هیچ کسی تحویل ندهید.

کمیته صیانت از آراء
ستاد مهندس میرحسین موسوی

دانلود فرمت mp3  

دانلود فرمت mp3

آهنگ با كيفيت 128

Green

آهنگ با كيفيت 64

 آهنگ جدید و بسیار زیبای امیر شهیار و نادر مسچی به نام به رنگ سبز در حمایت از مهندس میر حسین موسوی

MP3 128
Download

جیمز بایرن دین بازیگر آمریکایی هالیوود و صاحب جایزهٔ اسکار بوده‌است.

همفري بوگارت درباره جیمز گفت: خيلي خوب است که جيمز دين وقتي مرد که بايد ميمرد . اگر او زنده ميماند هيچ وفت قادر نبود که اين قدر سطح توفع عموم را بالا ببرد.

 ديالوگ  فراموش نشدنی(کل تراسک) «نقش  اش در شرق بهشت»: آدم يه انتخاب ذاره و اين انتخابه که از اون يه انسان مي سازه.

وقتي در يک از اولين صحنه هاي شرق بهشت ، جيمز دين را ديديم که روي سقف يک قطار خودش را مثل يک جنين جمع کرده است تا از وجودش در برابر باد محافظت کند ، تکان خورديم. از همين صحنه معلوم بود که فرار نيست از خود در برابر باد محافظت کند.

 جیمز دین کشته ی سرعت

سالشمار زندگی

«جوان زندگی كن و جوان بمیر.» جیمز دین چه می خواست زنده بماند؛ چه حتی اگر می خواست بمیرد؛ زندگی اش چنین نتیجه ای برای میلیون ها پیرو و هوادارش داشت. همه آن شور و غم و اشتیاقی كه یك دهه بعد، سال های ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ تمام دنیا را فرا گرفت، در زندگی و مرگ جیمز دین پیدا بود. جان لئون گفته اگر جیمز دین نبود، شاید گروه بیتلزی هم وجود نداشت و راست اش این ارتباط را كمتر كسی پی گرفت. آدم های زیادی سراغ این نكته نرفتند كه شیوه زندگی دین كه این روزها پنجاهمین سالمرگش را می گذرانیم؛ درست همان زندگی بود كه بروبچه های آرمان گرا و آشوب طلب سال های بعد آرزویش را داشتند. یكی از شعارهای آنها این بود: «به هیچ آدم بالای سی سال اعتماد نكن.» و جیمز دین موقع مرگ ۲۴ سال بیشتر نداشت. مسئله فقط سرزندگی و مرگ نیست. اصل ماجرا «شرق بهشت» و «شورش بی دلیل» است. دو تا از سه فیلمی كه دین، نقش اولشان را بازی كرد. داستان جوان معترض سرخورده ای كه پدرسالاری حاكم بر خانواده نفسش را گرفته بود. این بود تصویری كه از دین در ذهن ما باقی ماند: جوان خوش چهره كوتاه قد و عضلانی كه دست ها و پاهایش را مچاله می كرد تا در برابر باد و باران و آدم های دور و بر از خودش محافظت كند. در «شرق بهشت» با پدر سختگیر و جدی اش مشكل داشت كه مادرش را رانده بود و از پسرهایش انتظار داشت كه مرد شوند. اما پسر دنبال مادرش می گشت و با پدری مبارزه می كرد كه توقع داشت او هم یكی مثل خودش باشد. با اعتماد به نفس، محكم، جدی و هدف دار. پسر با عقده های وجودش خو كرده بود و دلش نمی خواست زخم های درونش را با اعتقاد به اهداف محكم و خدشه ناپذیر پدر پنهان كند و مشكل اصلی درست همین جا سروكله اش پیدا می شد. تازه می فهمیم كه چقدر به پدر احتیاج داریم و سر كردن با زخم ها و ابهام های درون، در روزگار بی پدری از این هم كه هست، سخت تر خواهد بود.خب آدم این جور فكرها وقتی به سرش می زند كه هنوز جوان است. معمولاً بعداً به یكی از همان پدرهایی تبدیل می شود كه داشت باهاش مبارزه می كرد. این است كه وقتی جیمز دین پنجاه سال قبل جوان مرد، با همان زخم ها و خیالات و شورشی بازی ها خیلی ها با او و سینمایش حال می كردند.

یکی از مواد مخدر خطرناک که اخیرا" بین جوانان شایع شده، شیشه است این ماده به عنوان محرک( نه مخدر) در مجالس رقص و مراکز فساد در کشورهای انگلیس و استرالیا بین جوانان رواج پیدا کرد و ....

متامفتامین یا شیشه، یک محرک اعتیاد آور بسیار قوی با تاثیر شدید بر روی سیستم عصبی است که به نامهای کریستال، شیشه و یخ نیز شهرت دارد وبه شکل دانه های کریستالی شفاف بصورت پودر یا تکه ای بفروش میرسد.

بررسی آثار مصرف شیشه و روشهای درمان آن

متامفتامین (Methamphetamine) ماده ای مخدر شیمیایی ومصنوعی میباشدویک محرک قدرتمند ومخرب است.

متامفتامین (Methamphetamine) ماده ای مخدر شیمیایی ومصنوعی میباشدویک محرک قدرتمند ومخرب است. متامفتامین یا شیشه، یک محرک اعتیاد آور بسیار قوی با تاثیر شدید بر روی سیستم عصبی است که به نامهای کریستال، شیشه و یخ نیز شهرت دارد وبه شکل دانه های کریستالی شفاف بصورت پودر یا تکه ای بفروش میرسد.

شیشه با موادی ارزان قیمت و به سادگی در لابراتوارهای غیر قانونی و زیرزمینی بروشی فوق العاده خطرناک تولید میشود .

شیشه به عنوان یک محرک قوی میتواند موجب افزایش سطح هوشیاری و فعالیت جسمانی شده و اشتها را کاهش دهد. مصرف کنندگان این ماده، پس از مصرف دچار غلیان شدید و زودگذر احساسات شده ودر بعضی موارد با نوعی تجربه و کشف معنوی مواجه میگردند.شیشه را اغلب بصورت دودی با ابزاری بنام پایپ مصرف میکنند هرچند بصورت تزریقی نیز قابل مصرف میباشد.

از دیدگاه فیزیولوژی این اثر شدید در نتیجه ترشح فراوان هورمون دوپامین (یک انتقال دهنده عصبی) در مناطقی از مغز که کنترل کننده احساس لذت است، صورت میگیرد.

در ابتدا، تاثیر شیشه با افزایش یافتن تواناییهای جسمی و فکری همراه است اما برای رسیدن به این "حال ظاهرآ خوب" مقدار مصرف و یا تعداد دفعات مصرف افزایش یافته در چنین حالتی شخص مصرف کننده دچار زود رنجی، حمله های خشم، شک و تردید عصبی، افکار وهمی و توهمات شنیداری و دیداری میشود.

قدرت تحمل نسبت به اثر شیشه با مصرف مداوم آن افزایش یافته و مصرف کنند گان برای رسیدن به نتیجه مطلوب به مصرف مقدار بیشتر در دفعات بیشتر میپردازند. در بسیاری از موارد این افراد مدتها بدون غذا و خواب به سر میبرند در ابتدا تصور براین است که شیشه اعتیاد ندارد و بسیاری از مصرف کنندگان با این خیال واهی دراین دام مرگبار افتاده اند.

حالت و حس آرامشی که به دنبال مصرف در فرد ظهور پیدا مى کند اغلب موجب بروز میل بیش از حد براى استفاده بیشتر از این ماده در شخص مى شود. وشخص پس ازاتمام اثرات مطلوب وبه علت تخلیه شدید انرژی وبا احساس خستگی مفرط ناچار به مصرف مجدد روی میاورد.و در چرخه ای نابودگر و ویران کننده میافتد که خروج از آن مستلزم باید های بسیاری است.....

مقادیر بالای مصرف نه تنها میتواند به التهاب جداره داخلی قلب منجر شود بلکه موجب تباهی روزافزون اجتماعی و شغلی میگردد. علائم روان پریشی و مشکلات روحی گاهی تا ماهها و سالها بعد از مصرف به قوت خود باقی میمانند.

تحقیقات انجام شده نشان میدهد که مصرف شیشه در دوران بارداری موجب بروز مشکلات عمده ای از قبیل زایمان زودرس، عکس العملهای غیر طبیعی در مادر و حساسیت روحی بسیار شدید میشود. بروزنقصهای مادرزادی در طفل نیز از جمله تاثیرات سوء مصرف در دوران بارداری به شمار می آید.استفاده دوز بالاى کریستال مى تواند موجب آسیب در رگ هاى مغزى و در نهایت مرگ شود دیگر تاثیرات فیزیکى معمول ناشى از استعمال شیشه شامل: خشکى دهان، افزایش سرعت تنفس، سردردهاى طاقت فرسا، حالت تهوع، تعرق بیش از اندازه بدن، سرگیجه، بالارفتن فشارخون، بالارفتن حرارت بدن ، تپش قلب، خشکى، سوزش و ترک لب ها، بزرگ شدن مردمک چشم، سیاهى رفتن چشم، لرزش دست ها و انگشتان مى شود.

یک خطر بالقوه برای مصرف کنندگان امکان مسمومیت با سرب است زیرا استات سرب به عنوان یک تجزیه گر شیمیایی در تولید غیرقانونی آن به کار برده میشود.

متاسفانه در اینترنت نیز وب سایتهایی دستور ساخت آنرا در اختیار افراد گذاشته و درواقع آنها را به خرید و تولید "سم" تشویق میکنند. از جمله مواد تشکیل دهنده مت، میتوان به اسید باتری و مواد لوله باز کن (مانند جوهر نمک) اشاره نمود.

نکته مهم درباره افزایش مصرف شیشه راهی برای تخلیه انرژی و دارویی برای ترک مخدرهای طبیعی و سبکتر میباشد و به عنوان روشی برای رسیدن به آزادی شخصی، خود یابی و پذیرفته شدن درمیان جمع به کاربرده میشود.

صرف نظر از موقعیت اقتصادی تجربه مصرف در میان افراد جوانی که از لحاظ اجتماعی فعال هستند هم بسیار معمول شده است.


با مصرف شیشه در مدتی اندک به طور قابل ملاحظه ای میتوان لاغر شد و دلیل آن هم بی اشتهایی ناشی از مصرف است. اما این کار، روشی بسیار خطرناک برای کنترل وزن میباشد.

عدم توازن مواد شیمیایی در بدن وبر هم خوردن جرخه تولید مواد شبه افیونی موجب بروز حساسیت شدید و وابستگی روانی میشود که در نتیجه برای ایجاد احساس تعادل به مصرف بیشترنیاز خواهد بود. پیامد این چرخه لذت از دست دادن کنترل در مصرف و اعتیاد تمام و کمال به آن خواهد بود.


معمولا کسی که معتاد به مصرف شیشه شده است، هرگز به اندازه اولین مرتبه احساس نشئگی نمیکند. با بالا رفتن میزان مقاومت بدن برای رسیدن به احساس خوشی، میزان ماده مصرفی بالا و بالاتر میرود و موجب شدیدتر شدن خطر مسمومیت و مرگ خواهد شد.


این اعتیاد نیز مانند هر اعتیاد دیگر با همان "بار اول" آغاز میشود و از آنجایی که تحریک مصنوعی مغز اعتماد شخص را افزایش میدهد، مصرف کننده نه تنها به سادگی قادر به ترک آن نخواهد بود، بلکه در صورت ترک هم، لذات زندگی عادی برایش بی معنا شده و امکان ابتلا به افسردگی در او افزایش مییابد.

اهداف او که داشتن دوست، مرتبه اجتماعی و پذیرفته شدن در میان جمع بودند، تنها به مصرف بیشتر و بیشتر محدود میشود تا جایی که ناخودآگاه فرد، شیشه را دیگر چیزی برای ایجاد حس خوشی نمیداند، بلکه آنرا یک "ضرورت" برای ادامه زندگی و گذراندن یک روز طاقت فرسای دیگر میبیند.
افرادى که به یک باره مصرف شیشه را قطع مى کنند دچار علائم وحشتناکی نظیر:
افسردگى عصبى خواب طولانى وآشفته به هم ریختگى های روانی ، کم آوردن انرژى، سراسیمگى، تیک های عصبی ، اضطراب و عدم تعادل در رفتار میگردند نوع افسردگى بعد ازقطع مصرف این مخدر قابل مقایسه با دیگر مواد مخدر نیست تا جایى که توانایى انجام وظایف و کارهاى روزمره فرد را مختل مى کند.و با تشدید روزافزون این علائم تحمل برای فرد نا ممکن شده و مصرف مجدد (علیرغم نداشتن درد جسمی حاد ) شروع میگردد.
واقعیت اینست که روشهای رایج برای درمان اعتیاد به شیشه نه تنها در ایران بلکه در سایر کشورها نیز توفیق چندانی نداشته است.

دلشکسته را شاید دیر دیدم آما خوشحالم که دیدم.

شکر خدا بعد از مدتی امروز تونستم دوتا فیلم ببینم

 دومی رو اول بگم

   دلشکسته:

داستانی تکراری، داستان دلبستگی دو جوان با دو طرز فکر متفاوت و از دو خانواده مختلف است که می‌خواهند با هم ازدواج کنند اما مسائلی مانع می‌شود. دلشکسته  اولین فيلم بلند سينمايي علي روئين‌تن است که با برداشتی آزاد از لیلی و مجنون ساخته شده. نمیدونم چرا پایان همه فیلمهای ایرانی به دلم من یکی نمیشینه که دلشکسته هم یکی از آنهاسنت تنها فیلمی که به نظرم خوب تموم شد رویای خیس بود.

کارگردان:

  علي رويين تن

بازيگران:

شهاب حسيني، بيتا بادران، "زنده یاد" خسرو شكيبايي، رضا رویگری، محمود پاك نيت،فريباكوثري، محرم زينال زاده، فريبا جديكار، ميرطاهر مظلومي و با حضور گوهر خيرانديش و شقايق فراهاني

اولی هم    فقط باید دید     Righteous kill   قتل عادلانه

 فقط کاش مرحوم جیمز دین با جورج کلونی تو این فیلم بودن تا ۴ تا از اسطوره ها رو یه جا میدیدم.

 غیر از رابت دنیرو و آل پاچینو جان لگوییزامو، کارلا گوجینو و خواننده رپ 50 سنت هم در فیلم بودند.  شاید داستانش بازم تکراری بود و از این قراره که یکی کاری که قانون یا همان پلیس باید انجام بده ولی باز همون قانون دستشو بسته و نمیزاره انجام بده. رو انجام میده. اولش که قرار بود رابرت دنیرو با یه بازیگر جون نقش اصلی رو داشته باشن که بعد رابرت دنیرو آل پاچینو را پیشنهاد میده و آل پاچینو بعد از خواندن فیلمنامه جواب مثبت میده. تا یه فیلمی ساخته بشه که دی وی دی شو بزارم تو آرشیوم و به هیچکسی ندم تا سالها بمونه مبدا خشی توش بیفته.

نویسنده: راسل گرویتز

کارگردان: جان اوِنت

بازیگران: رابرت دونیرو، آل پاچینو، کورتیز جکسون(فیفتی سنت)، برایان دینهی

عشق را در چشمان کودکی هفتاد ساله دیدم!

 که کمر شکسته اش

                        نشان از بار سنگین سالها انتظار

و صورت چروک کینش نشان از

                               زندگی وفادار به جفا دارد، را دیدم!

                                                                              ...!!!

خداحافظ     زنده     گی

سلام      بهشت!!!

بسم الله الرحمن الرحیم

هذا ما اوصت به فاطمه بنت رسول الله اوصت و هى تشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا عبده و رسوله و ان الجنة حق والنار حق و ان الساعة آتیة لاریب فیها و ان الله یبعث من فى القبور. یا على انا فاطمة بنت محمد (ص ) زوجنى الله منك لاكون لك فى الدنیا والاخره انت اولى بى من غیرى حنوطى و غسلنى و كفنى باللیل وصل ولدى السلام الى یوم القیامه .

بنام خداوند بخشنده مهربان

این وصیت نامه دختر رسول خداست در حالى وصیت مى كند كه شهادت می دهد خدایى جز خداى یگانه نیست و محمد (ص) بنده و رسول اوست و بهشت حق است و آتش جهنم حق است و روز قیامت كه هیچ شكى در آن نیست فرا خواهد رسید و ذات الهى جمیع مردگان را از قبور برانگیزاند و زنده گرداند و همه را وارد محشر فرماید.

اى على من فاطمه دختر حضرت محمد هستم خدا مرا به ازدواج تو درآورد تا در دنیا و آخرت براى تو باشم و تو از دیگران بر من سزاوارترى .على جان حنوط و غسل و كفن كردن مرا در شب به انجام رسان و شب بر من نماز بگذار و شب مرا دفن كن و هیچ كس را اطلاع نده. اینك با شما وداع می كنم و بر فرزندانم تا روز قیامت سلام و درود می فرستم.

این بود كیفیت رحلت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها دخت گرامى حضرت خاتم الانبیاء محمد مصطفى علیهما آلاف التحیة والثناء كه پدر بزرگوارش هنگام رخت بربستن از دنیا به او بشارت داده و فاطمه علیهاالسلام بعد از رحلت پدر با اشتیاق فراوان به انتظار مرگ خود بود و پیوسته زبان حالش به نغمه الهى«عجل وفاتى سریعا» مترنم بود.

درود بی پایان ما بر او و فرزندان پاکش باد.

منبع:

بحارالانوار، جلد 43، ص 214.

یک شبی مجنون نمازش را شکست                بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود            فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او                           پر ز لیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای؟                   بر صلیب عشق دارم کرده ای؟

جام لیلا را به دستم داده ای                        وندر این بازی شکستم داده ای

نیشتر عشقش به جانم میزنی                     دردم از لیلاست آنم میزنی

خسته ام زین عشق دل خونم نکن                 من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم                          این تو و لیلای تو من نیستم

گفت ای دیوانه لیلایت منم                         در رگ پیدا و پنهانت منم

سالها با جور لیلا ساختی                          من کنارت بودمو.....نشناختی؟

عشق لیلا در دلت انداختم                         صد قمار عشق یکجا باختم

کردمت آواره ی صحرا نشد                         گفتم عاقل میشوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت                    غیر لیلا بر نیامد از لبت

روزو شب او را صدا کردی ولی                   دیدم امشب با منی گفتم  بلی

حال این لیلا که خوارت کرده بود                درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم                    صد چو لیلا کشته در راهت کنم 

                                      هر جا که یار باشد،

                                   می ناب باشد،

                                          کعبه آن جاست

                                                         بی تاب باش کعبه آنجاست!

در کلبه ما سفره ارباب و فقیرانه جدا نیست

در حلقه ما جنگ و نزاعی به سر شاه و گدا نیست

ما مطرب عشقیم

در کعبه ما جنگ رسیدن به خدا نیست

به گرد کعبه می گردی پریشان
که وی خود را در آن جا کرده پنهان

هزاران فتنه انگیزند
تورا بر سر در میخانه آویزند

پدر

کاش آن شب

        آن خطا نمیکردی

                        پدر 

                       کاش آن شب بهر نماز به مسجد میرفتی

یا بهر نیازت جای دگری می رفتی

پدر کاش آن شب

            آن خطا نمی کردی

پدر کاش آن شب هوس نمیکردی

                              مرا این چنین

                                       در این جهان

                                                آواره نمیکردی

 من جهانی این چنین نمیخواستم

                                       پدر

نمی بخشم تو را

                 تو باختی به هوس

                                  من باختم هر دو جهان را !

خبری نیست
جز افسوس آمدن...!
و به انتظار خوف انگیز رفتن.

۲۷ بهار

 از ۲۷ خزان عمر گذشت

بهاری ندیدم. بهاری نبودم. بهاری نیامد.

پیدا و پنهان

احمد شاملو در سال 1304 درتهران چشم به جهان گشود دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی او بسیار نامرتب و در شهرهای گوناگون بوده زیرا پدرش افسر ارتش بود و به همین جهت خانواده‌اش همواره در شهرهای مختلف بودند سرانجام دوره دبیرستان را در تهران به پایان رساند. در سال 1323 برای همیشه دست از تحصیل شست و ضمن ادامه‌ی مبارزه سیاسی تمام مدت به نوشتن و سرودن پرداخت. حضور پیدا و پنهان احمد شاملو، به عنوان یكی از مطرح‌ترین چهره‌های ادبیات معاصر در سینمای ایران، بحثی است كه تاكنون كمتر به آن پرداخته شده است. و در ضمن ارائه كارنامه سینمایى شاملو همواره به هدف بى اعتبار كردن او مورد استفاده قرار گرفته است.

احمد شاملو سینما را به عنوان یك هنر نمی‌شناخت و آن را مورد استهزا قرار مى‌داد. از نگاه او سینما چیز مسخره‌اى بیش نبود و در بسیارى مواقع با نفرت از آن یاد مى‌كرد. او در مصاحبه‌اى با مجله‌ی فیلم (شماره 68، شهریور 67) دوران فیلمنامه نویسى خود را دوران اسارت نام گذاشت. دورانى كه سبب شد شاملو تا آخر عمرش نسبت به سینما بدبین شده و هرگز سخنى از آن بر زبان نراند. شاملو فعالیت سینمایی خود را از سال 1338 آغاز کرد و یک فیلم مستند در پیرامون سیستان و بلوچستان را به سفارش شرکت ایتال کونسولت کارگردانی کرد. گفته می‌شود اولین بار حضور در اداره سمعی و بصری وزارت کشاورزی كه كارش نمایش و ساخت فیلم‌های آموزشی برای روستاییان و در روستاها بود، و کارگردانی فیلم مستند سیستان و بلوچستان، موجب آشنایی و ایجاد رابطه احمد شاملو با سینماگران ایرانی گردید. گفته شده در این دوران در وزارت كشاورزی، سهراب سپهری نیز با شاملو همكاری می‌كرد.

احمد شاملو علاوه بر سناریو نویسی برای سینمای موسوم به فیلمفارسی، در تولید و حتا كارگردانی تعدادی از شاخص‌ترین و هنرمندانه‌ترین آثار روشنفكرانه‌ی تاریخ سینمای ایران نیز نقش داشت، كه کمتر جایی به آن‌ها اشاره می‌شود و معمولاً با طرح فیلمنامه‌های فیلم‌فارسی‌هایی كه شاملو در نوشتن آن‌ها نقشی داشته، عملكرد وی را در سینما به باد انتقاد گرفته‌ شده است.

دوران اسارت

احمد شاملو كه در سال‌های میانی دهه‌ی سی به عنوان شاعری نوگرا و معترض در محافل روشنفكری پایتخت شناخته شده بود، در نخستین واكنش رسمی‌اش به سینما، با نوشتن مقاله‌ای در مجله‌ی آشنا، به تحسین فیلم 17 روز به اعدام، ساخته‌ی دكتر هوشنگ كاووسی پرداخت؛ اقدامی كه بعدها منجر به همكاری بیشتر آن دو شد.

 
شاملو پشت صحنه فیلمبرداری، پشت سرش بیک ایمانوردی دیده می شود.
منبع عکس از کتاب «نیم قرن خاطرات سینمای ایران» تالیف: حسن شریفی

در سال 1339 احمد شاملو، فیلمنامه‌ی اول هیكل را بر اساس داستان یك فیلم مصری، به پیشنهاد سیامك یاسمی می‌نویسد. با وجود فروش خوب و موفقیت اول هیكل در گیشه، این فیلم سلیقه‌ی صاحبنظران را برآورده نمی‌كند، تا جایی كه ابراهیم گلستان در شماره‌ی 132 پست تهران سینمایی به تاریخ 26/6/1339 می‌نویسد: «سینما 15 سال است كه در این مملكت وجود دارد، ولی نثر فارسی را كه هزار سال سنت دارد ملاحظه كنید [در فیلم اول هیكل] به چه روزی درآمده...». چنین نقدی بر فیلمنامه‌ای كه غالب گفتارنویسی‌های آن را شاملو انجام داده است، حكایت از عدم علاقه و توجه‌ی وی به سینما و بی‌اهمیتی این هنر صنعت نوپدید برای شاملو است.

سال 1342 ناصر ملك مطیعی كه به‌عنوان یك كارگردان با فیلم‌هایی موفق، تقرباً وجهه‌ی خوبی پیدا كرده بود؛ مردها و جاده‌ها را كه فیلمی كوچك و كم هزینه است، با بیانی ساده و بی‌غل و غش، و بسیار صمیمی كه فیلمنامه‌اش را احمد شاملو ـ بی‌آنكه نامی از او در عنوانبندی بیاید ـ نوشته بود، می‌سازد.

شاملو چند فیلمنامه‌ی مشهور دیگر را هم بدون این‌كه نامی از وی در عنوانبندی یا شناسنامه‌ی فیلم‌ها آورده شود، نوشته است. غالباً شاملو خود خواهان حذف نامش از عنوانبندی‌ها بود، به تصور این‌كه ضعف هنری و ابتذال حاكم در سینمای فارسی، وجهه‌ی روشنفكرانه‌ی او را خدشه دار كند.

در همان سال 42 شاملو، با اقتباس از داستانی نوشته‌ی جیمز هادلی چیس فیلمنامه‌ی تار عنكبوت را می‌نویسد، و با استقبال از آن فیلم كه توسط مهندس مهدی میرصمد زاده و با بازی هوشنگ كاووسی ساخته شده بود، احمد شاملو به فیلمنامه‌نویسی موفق برای گیشه و مورد توجه فیلمفارسی‌سازها مبدل می‌شود.

شاملو در این زمان مدت‌ها در استودیوهای تولید فیلم به تماشای فیلم‌های تجاری آمریكایی، هندی و ایتالیایی می‌نشیند تا از آن‌ها برای نوشتن الهام بگیرد.

باز در همان سال 1342 شاملو فیلمنامه‌ی نیرنگ دختران را با گرته برداری از داستان فیلم ایتالیایی تعطیلات در ایسیكا نوشت كه آن هم در نمایش عمومی‌اش فیلم موفقی بود.

سال بعد شاملو فیلمنامه‌ی ترانه‌های روستایی را می‌نویسد، كه صابر رهبر با كارگردانی شتابزده‌اش از آن فیلمی ضعیف می‌سازد. و با وجود نقش‌آفرینی محمدعلی فردین، چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرد.

اما شكست فیلم بن‌بست، ساخته‌ی دیگری از مهدی میرصمد زاده، در اكران سال 1344 كه فیلمنامه‌اش را احمد شاملو نوشته است، آشكارا به دلیل ضعف بیش‌از حد فیلمنامه بود.

با این وجود شاملو در همان سال 44 اقدام به ساخت فیلمی به نام داغ ننگ می‌كند، حاصل كار اثری ضعیف و نشان دهنده‌ی عدم شناخت شاملو به دقائق كارش است. فیلم داغ ننگ به نمایش عمومی درآمد. اما فروش چندانی نداشت.

احمد شاملو درباره‌ی تنها تجربه‌ی فیلم‌سازی حرفه‌ای ـ داستانی‌اش در شماره 470 مجله‌ی ستاره‌ی سینما 2/2/1344 می‌گوید: «تهیه‌كننده هرچه توانست در جریان كار، صحنه‌های مورد پسندش را به فیلم اضافه كرد. و كار به‌جایی كشید كه من تنها آوانسی كه می‌خواستم حذف نامم بود كه البته با آن هم موافقت نشد...». حسن شریفی، مدیر تولید با سابقه‌ی سینمای ایران در خاطراتش می‌نویسد: شاملو برای لوکیشن‌ها و مناظر مورد به جاده‌‌ی هراز رفته و با رئیس قبیله‌ی چادر نشین هداوندی برای فیلمبرداری در محل هفت‌چشمه گفتگو کرده است.

اما در همین سال پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران تا بیش‌از پنج‌دهه‌ی بعد، گنج قارون به نمایش درمی‌آید. با وجود این‌كه نامی از احمد شاملو در عنوانبندی آن دیده نمی‌شود، فیلمنامه‌اش منصوب به شاملو است. اگرچه گفته و شنیده‌ها درباره‌ی گنج قارون بسیار است، كه اغلب هم ناشی از موفقیت خارج از انتظار آن بوده، اما استفاده‌ی فراوان از امكانات زبان محاوره در گفت‌گوهای فیلم گنج قارون این احتمال را كه شاملو در پروراندن آن‌ها نقش داشته باشد، بیشتر می‌كند.

در سال 1345 شاملو با همكاری كارگردان مشهور آن سال‌ها ساموئل خاچیكیان فیمنامه‌ی بی عشق هرگز را می‌نویسد، فیلمی كه در نمایش عمومی‌اش با شكست روبه‌رو می‌شود.

در همان سال شاملو، فیلمنامه‌ی دیگری برای كارگردانی ناصر ملك مطیعی با عنوان فرار از حقیقت می‌نویسد و خود نیز دقایقی در این فیلم بازی می‌كند، كه احتمالاً نخستین حضور شاملو دربرابر دوربین سینما است.

گویا شاملو در تحویل به‌موقع سناریوها به مدیران استودیو یا کارگردان‌ها بی‌توجه بوده، که این مساله عدم رغبت وی را به سناریو نویسی می‌رساند. اما به‌خاطر قوت کار و دیالوگ‌نویسی ویژه‌یی که تنها شاملو از پس آن برمی‌آمده، مورد اعتراض قرار نمی‌گرفت.

گفته می‌شود زمانی که ساموئل خاچیکیان فیلمنامه‌ی خداحافظ تهران را آماده کرده بود تا در استودیو میثاقیه جلوی دوربین ببرد، مهدی میثاقیه شرط تهیه‌ی و تولید فیلم را تنظیم فیلمنامه و دیالوگ‌ها توسط شاملو قرار می‌دهد.

در سال 1345 نیز شاملو همراه با یداله رویایی (شاعر) مسئولیت انتشار مجله‌ی هنر و سینما (بارو) را بر عهده می‌گیرند. كه به فراخور نامش، یحتمل مقالاتی نیز در باره‌ی سینما منتشر می‌كرد. با توجه به حضور فروغ فرخزاد، هوشنگ كاووسی و جمعی دیگر از شاعران و نویسندگان نامدار آن روزگار در تحریریه‌ی این مجله به نظر می‌رسد شاملو بیشتر در قسمت ادبی آن فعال بوده باشد تا سینمایی.

در سال 1347 همكاری دیگر شاملو با خاچیكیان شكل می‌گیرد. در این سال شاملو فیلمنامه‌ی ناموفق من هم گریه كردم را می‌نویسد.

 به‌جز نمونه‌های ذكر شده و فیلم‌نامه‌های فیلمفارسی‌های دیگری كه احتمالاً رد حضور شاملو از آن‌ها به خواست خودش و به دلایل ذكر شده، پاك شده است، همكاری شاملو با پرویز صیاد در فیلم درخشان بن‌بست قابل ذكر است. در صحنه‌هایی از فیلم بن‌بست به حضور شاملو و جوانان علاقه‌مند ادبیات و هنر در كافه نادری آن سال‌ها اشاره می‌شود. در طول این فیلم دو بار صدای احمد شاملو كه شعر بر سرمای درون را می‌خواند شنیده می‌شود.

سینما حقیقت

حضور احمد شاملو در سینمای مستند ایران مقوله‌ای است كه تاكنون توجه خاصی به آن نشده است و غالباً به فیلمنامه‌های تجاری شاملو برای نشان دادن نقش و كارهای او در سینما اكتفا كرده‌اند.

بادجن محصول 1348 به كارگردانی ناصر تقوایی یكی از مهمترین و بحث‌انگیزترین مستندهای تاریخ سینمای ایران است. فیلم باد جن به مراسم دفع زار یا باد جن در بندر لنگه می‌پردازد. روایت شاعرانه و تاثیر گذار فیلم با صدای دورگه و لرزان احمد شاملو بیان شده است.

شاملو خود نیز اقدام به ساخت فیلم‌های مستند با گرایش قوم‌نگارانه كرده است؛ اما از آن‌جا كه این فیلم‌ها را نه كاملاً بنا بر علایق شخصی كه به سفارش تلوزیون ساخته است، همواره به آن‌ها مانند كارهایی اداری و عاری از خلاقیت نگاه می‌كرد. از آن‌جمله فیلم‌های آقا قلیچ داماد می‌شه، پاوه، رقص دیلمانی، رقص قاسم‌آبادی، رقص تركمن، عروسی در داراب كلایه، گیله مردی، مراسم صوفیان، ورزا جنگ، یالانچی پهلوان و یاور سری را می‌توان نام برد كه همه‌گی در سال‌های پایانی دهه‌ی 40 و آغاز دهه‌ی 50 ساخته شده‌اند. این مستندهای كوتاه روایتی ساده و واقع‌گرا از همان موضوعی هستند كه عنوان فیلم را نیز شامل می‌شود.

در سال 1351 منوچهر طبری که مستند سازی قوم پژوه است در جریان سفری به خطه ی خراسان و منطقه‌ی بجنورد و قوچان، با احمد شاملو همسفر می‌شود. و آن‌طور که همایون امامی در کتاب سینمای مردم شناختی ایران اشاره دارد، شاملو در این سفر در مقام تهیه کننده، طبری را به مثابه‌ی فیلمبردار و هوشنگ کاووسی را نیز به عنوان کارگردان همراهی می‌کند. شاملو در طی این سفر که یک ماه به طول می‌انجامد؛ تاثیر فراوانی بر طبری می‌گذارد. فیلمهایی که در این سفر می‌سازند، درمورد رقص‌های فولکلوریک منطقه است که پیش‌تر به آن‌ها اشاره شد. این فیلم‌ها در شهرها، روستاها و مناطقی چون: بجنورد، اسفراین، آش خانه و روستای بش‌قارداش فیلمبرداری شده‌اند. در این سفر شاملو برای طبری از تجربه‌ی ناموفق خود در فیلم‌برداری از دراویش قادری سخن می‌گوید و اینکه چه‌گونه سال‌ها پیشدر منطقه‌ای به نام شیخ ویس از توابع پاوه به قصد فیلمبرداری از دراویش و سماع آنان دست به دوربین می‌برد؛ که با مخالفت اعتراض‌آمیز دراویش روبه‌رو می‌شود و گروه فیلمبرداری و شاملو بر اثر تهاجم دراویش ناگزیر از فرار می‌شوند. شاملو در آن سفر از طبری می‌خواهد که اگر توانست روزی به آن‌جا برود و از خلسه و سماع درویشان فیلمبرداری کند. کاری که سرانجام طبری آن را در سال 1365 انجام می‌دهد و وقتی نوبت به نامگذاری فیلم می رسد، طبری به دیدار شاملو می شتابد. استاد در بستر بیماری است. وقتی علت آمدن طبری را می‌فهمد؛ از او می‌خواهد که دیوان حافظ را بیاورد. و از آن میان تفالی بزند. و بر این اساس نام فیلم مطرب عشق گذاشته می‌شود.

جعبه‌ی جادو

احمد شاملو علاوه بر ساخت چند فیلم مستند كوتاه در تلویزیون نیز سناریوی مجموعه تخت جمشید را بر اساس نوشته‌ی صادق هدایت برای كارگردانی مرتضی علوی می‌نویسد.

در قسمت‌های مختلف مجموعه‌ی مثنوی معنوی نیز كه زنده‌یاد علی حاتمی آن‌ها را در سال 1353 برای تلویزیون ساخته است، صدای احمد شاملو آن را همراهی می‌كند.

محصول زمان

حاصل دو دهه حضور پیدا و پنهان برجسته‌ترین شاعر معاصر در سینمای ایران، همكاری در ساخت یك فیلم بلند داستانی و یك فیلم كوتاه مستند و دو مجموعه‌ی تلویزیونی، كارگردانی 11 فیلم كوتاه مستند و ساخت یك فیلم بلند داستانی، و نوشتن دست‌كم 11 فیلمنامه كمابیش موفق برای سینمای فارسی است. نتیجه‌ای كه بیش از هر چیز نمایانگر زمانه‌ی زیستن شاملو، مصائب یك شاعر برای گذران زندگی در آن زمان و نشان دهنده‌ی اوج سانسور و اختناق در حكومت پهلوی بود؛ چرا كه شاعری برای امرار معاش مجبور به فعالیت در سینمای مبتذل وقت شده و جلو باروری استعدادهای سینمایی‌اش، آن‌چنان كه فیلم‌های مستند شاملو مشهود است، بدین طریق گرفته می‌شود. با این همه می‌توان گفت كه اگرچه حضور احمد شاملو در سینمای ایران درخشان نیست، اما از بسیاری جهات در خور توجه است.

آخرین حضور شاملو نه در پشت دوربین بلکه برابر آن بود؛ بهمن مقصودلو، منتقد فيلم و تهيه‌کننده فيلم‌های کوتاه و مستند در سال ۲۰۰۰ با کمک برادرش بهروز مقصودلو و به کارگردانی مسلم منصوری فیلم مستندی از شاملو با نام احمد شاملو، شاعر بزرگ آزادی تهیه کرد. اگرچه نسخه‌ی دیگری از این فیلم نیز بعدها بر اثر اختلاف تهیه‌کنندگان با کارگردان ارائه شد که نا‌م‌اش آن پرسش سوزان است. مع‌الوصف این فیلم مستند ویدئویی تنها فیلم مستندی است که درباره‌ی احمد شاملو در زمان حیاتش ساخته شده است.

در این مقـاله از مـنابع زیر اسـتفاده شده است:

تاریخ سینمای استاد جـمال امـید، جلد نخسـت

سـینمای مـردم شـناختی ایران، همایون امامی

نیم قرن خاطرات سینمای ایران، حسن شریفی
و سایر مـقـالات و مراجع اینترنتی و چـند وبـلاگ

  دامن  دامن  اشك!

اي  شب  تيره ! روزگار ني ،

يا دو چشم  سياه  يار مني 

از بلندي  چو گيسوان  سياه ،

وز سياهي  دل  نگار مني

در برت  با خيال  او بسيار

اشك  از ديده  كرده ام  بكنار

چه  بسا با تو راز دل  گفتم ،

چه  بسا با تو مانده ام  بيدار

آگهي  كز دو ديده  ريزم  خون ،

بي خبر نيستي  كه  چونم ; چون 

راست  چون  سرو بود، قامت  من 

زان  قد سرو شد خميده  كنون

روزگاري  چو سرو بودم  راست

شرح  اين  قصه  سخت  جان فرساست

- بر سر عرش  بود پروازم ،

عشق  بالم  شكست  و قدرم  كاست!

*

جانم  از غم  تباه  شد; ايواه

روزم  از عشق  شد سياه  - سياه

سوختم ، سوختم ; دريغ ! دريغ

مگر اي  شبح ! عشق  بود گناه؟

تهران  - 14 فروردين  1325

        

 ای خداوند، ای خداوند

به علمای ما مسئولیت و به عوام ما علم و به مومنان ما روشنائی و به روشن فکران ما ایمان و به متعصبین ما فهم، و به فهمیدگان ما  تعصب و به پیران ما درک و به جوانان ما آگاهی و به اساتید ما هدف و به دانشجویان ما عقیده و به خفتگان ما بیداری و به بیداران ما اراده و به مبلقان ما حقیقت و به دینداران ما درستی و به نویسندگان ما تعهد و به هنرمندان ما درد و به شاعران ما شعور و به محققان ما هدف و به نشستگان ما قیام و به راکدان ما تکان و به مردگان ما حیات و به کوران ما نگاه و به خاموشان ما فریاد و فرقهای ما وحدت و به حسودان ما شفا و به خودبینان ما انصاف و به فحاشان ما ادب و به مجاهدان ما صبر و به مردم ما خودآگاهی و به همه ملت ما همت تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی نجات و عزت بخش.

                                                              آمین

شطرنج

سال‌های آخر عمر شاملو کم و بیش در انزوایی گذشت که به او تحمیل شده بود. از سویی تمایل به خروج از کشور نداشت و خود در این باره می‌گویید: «راستش بار غربت سنگین‌تر از توان و تحمل من است... چراغم در این خانه می‌سوزد، آبم در این کوزه ایاز می‌خورد و نانم در این سفره‌است.» از سوی دیگر اجازه هیچ‌گونه فعالیت ادبی و هنری به شاملو داده نمی‌شد و اکثر آثار او از جمله کتاب کوچه سال‌ها در توقیف مانده بودند. بیماری او نیز به شدت آزارش می‌داد و با شدت گرفتن بیماری مرض قندش، و پس از آن که در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۷۶، در بیمارستان ایران‌مهر پای راست او را از زانو قطع کردند روزها و شب‌های دردناکی را پشت سر گذاشت. البته در تمام این سال‌ها کار ترجمه و به‌خصوص تدوین کتاب کوچه را ادامه داد و گه‌گاه از او شعر یا مقاله‌ای در یکی از مجلات ادبی منتشر می‌شد. او در دهه هفتاد با شرکت در شورای بازنگری در شیوهٔ نگارش و خط فارسی در جهت اصلاح شیوهٔ نگارش خط فارسی فعالیت کرد و تمام آثار جدید یا تجدید چاپ شده‌اش را با این شیوه منتشر کرد.

سرانجام احمد شاملو در ساعت ۹ شب دوم مرداد ۱۳۷۹ درگذشت. پیکر او در روز پنج شنبه 6 مرداد از مقابل بیمارستان ایرانمهر و با حضور دهها هزار نفر از علاقه مندان وی تشییع شد. انجمن قلم سوئد، انجمن قلم آلمان، چند انجمن‌ داخلي و برخي محافل سياسي پيام‌هاي تسليتي به مناسبت درگذشت وی در اين مراسم ارسال داشتند.

نمایی از محل سکونت احمد شاملو و آیدا سرکیسیان ۱۳۷۸

آیدا سرکیسیان یا آیدا شاملو با نام واقعی ریتا آتانث سرکیسیان نویسنده و سرپرست مجموعه کتاب کوچه بعد از احمد شاملو.

  تصویر در اندازه واقعی

زندگی:

 شاملو درباره تأثیر فراوان آیدا در زندگی خود به مجله فردوسی گفت: «هر چه می‌نویسم به خاطر اوست و به خاطر او... من با آیدا آن انسانی را که هرگز در زندگی خود پیدا نکرده‌بودم پیدا کردم».

آیدا شاملو در برخی کارهای احمد شاملو مانند مجموعه کتاب کوچه با او همکاری داشت و سرپرست این مجموعه بعد از وی می‌باشد. کتاب بامداد همیشه نیز اثر خانم سرکیسیان است و «بامداد» اشاره به تخلص احمد شاملو دارد..

کتاب‌ها:

آیدا سرکیسیان، بامداد همیشه، نگاه،۱۳۸۱
مجموعه کتاب کوچه، انتشارات مازیار، ۱۳۵۷-۱۳۸۰ (همکاری با احمد شاملو در زمان حیات وی و سرپرستی مجموعه پس از مرگ شاملو)

فردیت مثل دوچیزی است که هم­دیگر را کامل می­کنند.

و این داستان همچنان ادامه دارد...

از راست به چپ: هوشنگ ابتهاج، سیاوش کسرایی،نیما یوشیج، احمد شاملو، مرتضی کیوان

در سال ۱۳۳۲ پس از کودتای ۲۸ مرداد با بسته شدن فضای سیاسی ایران مجموعه اشعار آهن‌ها و احساس توسط پلیس در چاپخانه سوزانده می‌شود و با یورش ماموران به خانه او ترجمهٔ طلا در لجن اثر ژیگموند موریس و بخش عمدهٔ کتاب پسران مردی که قلبش از سنگ بود اثر موریوکایی با تعدادی داستان کوتاه نوشتهٔ خودش و تمام یادداشت‌های کتاب کوچه از میان می‌رود و با دستگیری مرتضی کیوان نسخه‌های یگانه‌ای از نوشته‌هایش از جمله مرگ زنجره و سه مرد از بندر بی‌آفتاب توسط پلیس ضبط می‌شود که دیگر هرگز به دست نمی‌آید. او موفق به فرار می‌شود اما پس از چند روز فرار از دست ماموران در چاپخانهٔ روزنامه اطلاعات دستگیر شده، به عنوان زندانی سیاسی به زندان موقت شهربانی و زندان قصر برده می‌شود. در زندان علاوه بر شعر به نوشتن دستور زبان فارسی می‌پردازد و قصهٔ بلندی به سیاق امیر ارسلان و ملک بهمن می‌نویسد که در انتقال از زندان شهربانی به زندان قصر از بین می‌رود۹. و در ۱۳۳۴ پس از یک سال و چند ماه از زندان آزاد می‌شود.

   و این داستان همچنان ادامه دارد...!!!

کعبه من شاید اینجا باشد

شاید!!!

سال گذشته درست در چنین روزهایی که برف سپید بهمن ماه زمین را پوشانده بود، گزارش خانه بامداد را تهیه کردم. آن زمان حتا فکر نبودن وسایل و یادگاری های شاملو در آن خانه هم برایم تصورناشدنی و باور نکردنی بود. اما امروز با گذشت یک سال از آن روزها، و بازهم با برف سپید بهمن ماه، آن تصور ناشدنی، در تصویر آمد. چون در روز پنجشنبه و جمعه ۲۶ و ۲۷ دی ماه  آن چه که از احمد شاملو یکی از بزرگترین شاعران فارسی زبان در قرن بیستم به جا مانده بود و بنا بود موزه ای شود برای گرامیداشت یاد و خاطره، از این خانه برده شد.
سیاوش، پسر ارشد شاعر، در مزایده ای که خود نیز در آن سهیم بود برنده شد، و وسائلی را که از شاملو در خانه ومحل سکونت همسر شاعر،  آیدا شاملو (سرکیسیان)، واقع در دهکده پردیس کرج، از شاملو به جا مانده بود، برد.
شما در گزارش سال پیش من که لینک آن را در کنار این صفحه می بینید، خانه را آن گونه که آیدا آراسته بود می توانید ببینید.
بار دیگر من شما را به دیدار این خانه، پس از بیرون برده شدن وسایل شاملو، دعوت می کنم. اما در این میان یادداشتی هم دارم از آیدا همسر شاملو که در آن دو نامه از احمد شاملو را نیز آورده است.
آیدا، که این روزها سخت غمگین است، می خواهد بار دیگر خانه اش را درخور کسی چون احمد شاملو بازآرایی کند.  آیدا می گوید: "ما با تلاش، همیاری و هم فکری دوستان و دوستداران شاملو در صددیم که با هر آنچه یادمان شاملو باشد، در همین فضا با ظرافت و آراستگی محیطی در خور نام او فراهم کنیم."
با این امید که این گزارش، آن گونه که آیدا می خواهد، گامی باشد برای بار دیگر گردهم آوردن یادگارها و خاطره های پریشان شده شاملو.
" هیچ  کجا هیچ زمان فریاد زندگی بی جواب نمانده است."
                                                                    احمد شاملو
آیدا شاملو به گفته اکتاویوپاز " خاطره شعله ایست شناور ." از همه این خانه و وسایل آن، خاطرات بسیار دارم. تمام وسایلی که هر یک به نوعی تداعی کننده یاد اوست و روزهای با او بودن.
از صفحه های موسیقی که به آنها علاقه خاصی داشتیم و چه شب ها که تا صبح در کنار هم به شنیدن آن دل می سپردیم و یا فیش ها و یاداشت های کتاب کوچه که روزها و سال های متمادی وقتمان را صرف آن کردیم، تا خاطره هدایایی که از دوستان هنرمندمان به ما اهدا شد و آنها نزد ما امانت بود و متاسفانه ... .
به هر شکل جای جای این خانه و جزجزء آن برای من بو و یاد شاملو را زنده نگه می دارد.
و حالا به هر دلیل بیشتر یادگارهای او در خانه اش نیستند.

در هر حال این خانه را از سال ها پیش قرار بود یادگارهای شاملو را در خود حفظ کند و حس حضور او را تداوم بخشد، به مانند خانه نیما در یوش و یا خانه موتزارت در سالزبورگ و یا گوته در فرانکفورت و...  پس ما با تلاش، همیاری و هم فکری دوستان و دوستداران شاملو در صددیم که با هرآن چه یادمان شاملو باشد، در همین فضا با ظرافت و آراستگی، محیطی در خور نام او فراهم کنیم.

چرا؟

فقط چرا؟!!!

کل مطب در سایت رسمی احمد شاملو

تو به من خنديدي

و نمي دانستي

- تنهایی مرا درید و خورد

                        هضم کرد

                                   اما هنوز هم تفاله من حاضر به همنشینی با تو نیست!

         می پندارم که ستیز من با او رو به صلح می رود

                                                               و این تعبیریست بیهوده:

از جدایی مطلق

تو را لیاقت محبت نیست

مرا تجربه چنین می گوید

                 من هنوز می ایستم

                                با دردی استخوان شکن از نبردی سخت با او

و به هم بستری

                   بی ایمانی

                                چون تو

                                       تن نمی دهم

                                             روزی هم اوی من خواهد رسید.....

عکس در اندازه واقعی 

اشرار، کسانی را گویند که عیوب مردم را جستجو می‌کنند

و به ‌آن می‌چسبند و نیکویی آن‌ها را به دست فراموشی می‌سپارند؛

 مانند مگسی که در جاهای کثیف می‌نشیند

و از جاهای تمیز دوری می‌کند. - افلاطون

افلاطون یا فلاطون (به یونانی باستان: Πλάτων,‏ با تلفظ: Plátōn) ‏‌(۴۲۸/۴۲۷ پ.م. تا ۳۴۸/۳۴۷ پ.م) دومین فیلسوف از فیلسوفان بزرگ سه‌گانهٔ (سقراط ، افلاطون و ارسطو) یونانی‌است. آموزه‌های وی تأثیر زیادی بر کلام مسیحی و اسلامی داشته‌است.

  ادامه بحث افلاطون 

سردیس مرمر از ارسطو، یک کپی از سردیس برنز ساخته‌شده توسط لیسیپوس

   ادامه بحث ارسطو

شبي تاريک               

            در دشت تنها سفير گلوله                     

                                          در جاده تنها نفير باد

                                                     در دور دست نور ستاره ها به خاموشي مي گرايد       

    شبي تاريک

مي دانم بيداري و در بستر جوانيت     

 پنهاني اشکهايت را پاک ميکني

                                 چقدر عمق چشمان شيرينت را دوست دارم    

                               چقدر دوست دارم          و ميخواهم چشمانت را

شب تيره ما را از هم جدا ميکند                     وميان ما دشتي تاريک و هولناک دامن گسترده

تو را باور مي کنم             و همين باور          در باراني از گلوله ها جانمر را نجات بخشيده

در اين نبرد رگبار خوشحال و آرامم      

     چون مي دانم هر چه که براي من پيش آيد 

تو با عشق استقبالم خواهي کرد        

 از مرگ نمي هراسم 

                                                                           بارها بس بسيار با او روبرو شده ام

و اکنون        

 واکنون نيز گويي برابرم ميرقصد و ميرقصد         

                                          تو به انتظارم هستي     و دربستر جوانيت بيدار 

و براي همين مي دانم که هيچ اتفاقي...               هيچ اتفاقي برايم نخواهد افتاد....هيچ اتفاقي!

سیاه

خب ..آره که خیابونا و بارونا و میدونا و آسمونا ارث بابامه

واسه همینه که از بوق سگ تا دین روز

این کله پوکو میگیرم بالا

و از بی سیگاری میزنم زیر آواز

و اینقدر میخونم

تا این گلوی وا مونده وا بمونه....

تا که شب بشه و بچپم تو یه چار دیواری حلبی

که عمو بارون رو طاقش

عشق سیاه خیالی منو ضرب گرفته

شام که نیس

خب زحمت خوردنشم ندارم

در عوض

چشم من و پوتینای مچاله و پیریه که

رفیق پرسه های بابام بودن

بعدشم واسه اینکه قلبم نترکه

چشمارو میبندم و کله رو ول میکنم رو بالشی که پر از گریه های ننمه  

گریه که دیگه عار نیست

خواب که دیگه کار نیست

تا مجبور بشی از کله سحر

یا مفت بگی و یا مفت بشنفی و

آخر سر اینقدر سر بسرت بذارن که

سر بذاری به خیابونا

هی هی

 دل بده تا پته دلمو واست رو کنم

میدونی؟

همیشه این دلم به اون دلم میگه

دکی

تو این دنیای هیشکی به هیشکی

این یکی دستت باید اون یکی دستتوبگیره

                          ورنه خلاصی

خلاص!

اگه این نبود ...حالیت میکردم که

کوهها رو چه طوری جابجا میکنن

استکانها رو چه جوری می سازن

سرد و گرم و تلخ و شیرینش نوش جان

من یاد گرفتم

چه جوری شبا

از رویاهام یک خدا بسازم و...

دعاش کنم که

عظمتتو جلال

امشب هم گذشت و کسی ما رو نکشت

بعدش هم چشما مو میبندم و دلو میسپرم

به صدای فلوت یدی کوره

که هفتاد سال تمومه عاشق یه دخترچارده ساله بوره

منم عشق سیاهمو سوت میزنم تا خوابم ببره

تو ته تهای خواب یه صدای آشنایی چه خوش میخونه

بشنو.....

هی لیلی سیاه

اینقدر برام عشوه نیا

تو کوچه...

تو گذر...

تو سر تا سر این شهر

هرجا بری همراتم

سگ وسوتک میدونه

کشته عشوه هاتم

حسین پناهی

و یک عمر دیگه هم عاشقش میمونم

تو را دوست مي دارم

تو را به جاي همه زناني كه نشناخته ام دوست مي دارم
تو را به جاي همه روزگاراني كه نمي زيسته ام دوست مي دارم
براي خاطر عطر گستره ي بي كران و براي خاطر عطر نان گرم
براي خاطر برفي كه آب مي شود، براي خاطر نخستين گل
براي خاطر جانوران پاكي كه آدمي نمي رماندشان
تورا براي خاطر دوست داشتن دوست مي دارم
تو را به جاي همه زناني كه دوست نمي دارم دوست مي دارم.

جز تو، كه مرا منعكس تواند كرد؟ من خود خويشتن را بس اندك مي بينم.

بي تو جز گستره يي بي كرانه نمي بينم
ميان گذشته و امروز.
از جدار آينه‌ي خويش گذشتن نتوانستم
مي بايست تا زنده‌گي را لغت به لغت فرا گيرم
راست از آن گونه كه لغت به لغت از يادش مي برند.

تو را دوست مي دارم براي خاطر فرزانه‌گي ات كه از آن من نيست
تو را به خاطر سلامت
به رغم همه آن چيزها كه به جز وهمي نيست دوست مي دارم
براي خاطر اين قلب جاوداني كه بازش نمي دارند
تو مي پنداري كه شكي، حال آنكه به جز دليل نيستي
تو همان آفتاب بزرگي كه در سر من بالا مي رود
بدان هنگام كه از خويشتن در اطمينانم.

پل الووار، ترجمه احمد شاملو